عشق فیلم و . . .

نقل از ماهنامه ی فیلم

  خیلی بیشتر از یک مجموعه­ی تلویزیونی

                                                                             محمدسعید محصصی

                به­جای مقدمه

    روزگار قریب در میان مجموعه­های تلویزیونی چند سال اخیر بی­شک یکی از شاخص­ترین­ها به­شمار می­آید. البته این ارزش­گذاری نافی ارزش­های آثار خوب دیگری که به­طور مرتب ساخته می­شود نیست، و از سویی نمایش­گر بالا بودن سطح و میزان رقابت مجموعه­سازی در سیمای جمهوری اسلامی است.

   مطلبی به نقل از ماه نامه ی فیلم

                          انــدرپی مفهوم تعلـــق

                                                                                              محمدسعید محصصی

           به جای مقدمه

      می­خواستم درباره­ی فیلم­های دیگری هم بنویسم، از هفت زن نابینا می­خواستم بگویم که به­خاطر تجربه­ی خیلی خاصش لطف فراوانی داشت و در عین حال این ادعا را که هفت زن نابینا آن را ساخته­اند را باور نداشتم؛ از نزدیک­تر از نفس و آن حضور نفس ِ مرگ و آن فضای اثیری که در یک مستند تقریباً باورپذیر از کار درآمده بود؛ از همه­ی مادران من که زحمت فراوانی برایش کشیده شده بود تا یک مستند تحقیقی خوب با موضوعی تکان­دهنده از کار درآید. از باد دبور هم باید بگویم که در ده انتخاب نهایی­ام جا نداشت اما بسیار به آن فکر خواهم کرد؛ از زندگی در تصویر هم باید گفت و تلاش بسیار ِ فیلم­ ساز  برای نزدیک شدن به مرتضی ممیز؛ و بسا فیلم­ها که در میان  کاندیداهایم هم  برای رسیدن به عدد ده ِ لعنتی قرار نداشتند. اما تعداد فیلم­هایی که خیلی نتوانست رویم تأثیر بگذارد شاید به عدد ده رسیده باشد، و این خیلی خوب است. مستندهای خوب کم نیست. این را جدی باید گرفت.

  و اما فیلم به کجا تعلق دارم؟